در ساختوساز هوافضا، کنترل دقیق ریزساختارهای سطحی به مسیری حیاتی برای ارتقای عملکرد تجهیزات تبدیل شده است. قطعات بخش داغ مانند تیغههای موتور جت و قطعات محفظه احتراق تحت شرایط عملیاتی بسیار سخت کار میکنند و با چالشهای متعددی از جمله جداشدگی جریان هوا، انباشت یخ، سایش و خوردگی مواجه هستند. روشهای سنتی پوشش سطحی—مانند شاتپنینگ مکانیکی و حکاکی الکتروشیمیایی—دارای محدودیتهای ذاتی از جمله دقت پایین، نواحی وسیع تحت تأثیر حرارت و تطبیقپذیری ضعیف هستند. این روشها در دستیابی به ساختارهای در مقیاس میکرو روی هندسههای پیچیده منحنی با مشکل مواجهند.
برای مواد سختکارگیر مانند ابرآلیاژهای تکبلوری و آلیاژهای تیتانیوم، فرآیندهای متعارف اغلب باعث ایجاد ترکهای ریز و لایههای ضخیم بازریختگی میشوند که بهشدت استحکام خستگی و قابلیت اطمینان بلندمدت را تضعیف میکند. با توجه به اینکه سیستمهای هوافضا نسل بعدی نیازمند کارایی آیرودینامیکی بالاتر، عملکرد ضد یخزدگی بهبودیافته و عمر مفید طولانیتر هستند، صنعت به فناوری پردازش سطحی غیرتماسی، کمتخریب و در مقیاس میکرو نیاز دارد که قادر به ارائه دقت فوقالعاده بالا باشد.
فناوری حک سطحی با دقت لیزری در پاسخ به این نیاز پدید آمده است، که امکان اصلاح عملکردی سطحی با دقت بالا در قطعات هوافضا را فراهم میکند و راهحلی تحولآفرین برای مهندسی پیشرفته سطح ارائه میدهد.









01-1024x462.png)






