I ndéantúsaíocht aeraspáis, tá rialú beacht ar mhicreastruchtúir dhromchla ina bhealach ríthábhachtach chun feidhmíocht trealaimh a fheabhsú. Oibríonn comhpháirteanna te-rannacha amhail lanna innill aerárthaigh agus páirteanna dócháin faoi dhálaí seirbhíse foircneacha agus bíonn dúshlán iomadúil rompu, lena n-áirítear scaradh sreafa aeir, carnadh oighir, caitheamh agus creimeadh. Bíonn teorainneacha dúchasacha ag baint le modhanna traidisiúnta cóireála dromchla - amhail peening meicniúil lámhaigh agus eitseáil leictriceimiceach - lena n-áirítear cruinneas íseal, criosanna móra teasa, agus inoiriúnaitheacht bhocht. Bíonn deacrachtaí ag na modhanna seo struchtúir ar scála micreon a bhaint amach ar gheoiméadrachtaí cuartha casta.
I gcás ábhar atá deacair a mheaisíniú amhail sárchóimhiotail aonchriostail agus cóimhiotail tíotáiniam, is minic a bhíonn micrea-scoilteanna agus sraitheanna tiubha athmhúnlaithe mar thoradh ar phróisis thraidisiúnta, rud a chuireann isteach go mór ar neart tuirse agus ar iontaofacht fhadtéarmach. De réir mar a éilíonn córais aeraspáis an chéad ghlúin eile éifeachtúlacht aerodinimiciúil níos airde, feidhmíocht fheabhsaithe frith-oighrithe, agus saolré seirbhíse níos faide, éilíonn an tionscal teicneolaíocht phróiseála dromchla neamh-theagmhála, íseal-damáiste, atá in ann cruinneas thar a bheith ard a sheachadadh.
Tá teicneolaíocht eitseála dromchla beachtais léasair tagtha chun cinn mar fhreagra ar an ngá seo, rud a chuireann ar chumas modhnú dromchla feidhmiúil ardchruinnis a dhéanamh ar chomhpháirteanna aeraspáis agus a chuireann réiteach claochlaitheach ar fáil d'innealtóireacht dromchla chun cinn.