In de industriële productie is het verbeteren van de slijtvastheid van materialen om plaatselijke slijtageproblemen aan te pakken een belangrijke technische aanpak geworden. Traditionele bekledingsprocessen dienen voornamelijk het herstellen van de afmetingen van onderdelen en het verbeteren van de oppervlakteprestaties. Deze technologieën maken gebruik van verschillende warmtebronnen, waaronder vlammen, bogen en plasmabogen, om bekledingsmaterialen op het werkstukoppervlak aan te brengen.

1. Basisprincipes van traditionele gevelbekledingsprocessen

De bekledingslaag hecht zich onder zijn eigen gewicht aan het oppervlak van het werkstuk en vormt een functionele laag met uitstekende slijt- en corrosiebestendigheid. Bij de uitvoering van bekledingsprocessen wordt wolframcarbide tegenwoordig veelvuldig gebruikt als belangrijk hulpstof voor de vervaardiging van bekledingsspecifieke materialen. Deze omvatten twee hoofdtypen: wolframcarbide bekledingselektroden en wolframcarbide lasdraden.

Wolfraamcarbide bekledingselektroden worden hoofdzakelijk geproduceerd met behulp van twee technische methoden:

• Gebruikmakend van koolstofarm staaldraad als kernmateriaal. en het toevoegen van wolframcarbide-deeltjes aan de coating om de functionaliteit ervan te verbeteren.
• Het rechtstreeks vullen van wolframcarbide-deeltjes in koolstofarme stalen of gelegeerde stalen buizen. om composietelektroden te vormen.

2. Bekledingsmethoden en technische kenmerken

Naast de voorbereidingsmethoden voor het bekledingsmateriaal van wolframcarbide, omvatten de gangbare bekledingsprocessen ook drie typische methoden: handmatig booglassen, autogeen lassen en TIG-lassen (wolfram inert gas).

Het essentiële verschil tussen deze afzettingslasmethoden is dat er tijdens het bekledingsproces geen wolfraamcarbidedeeltjes worden afgezet. Hierdoor ontstaan ​​er tijdens het lasproces aanzienlijke verschillen in de effecten van verbranding en ontkoling, wat leidt tot variaties in de uiteindelijke slijtvastheid van het beklede oppervlak.

Handmatig booglassen maakt gebruik van parameters die vergelijkbaar zijn met die van conventionele handmatige booglasprocessen. Zo wordt bij een elektrode met een diameter van 4.0 mm de bekledingsstroom doorgaans geregeld op ongeveer 170 A en kan de boogtemperatuur oplopen tot ongeveer 4000 °C.

3. Thermisch impactmechanisme van wolframcarbide deeltjes

Om het gewenste slijtageverminderende effect te bereiken, is het essentieel om rekening te houden met het thermische gedrag van wolframcarbide deeltjes tijdens het lasproces:

• Fijne wolframcarbide deeltjesDoor hun grotere specifieke oppervlakte hebben ze de neiging om tijdens het lassen ernstig te verbranden.
• Na verbranding regenereren de fijne deeltjes tot wolframcarbidekristallen en andere samengestelde structuren.
• Grove wolframcarbide deeltjes Er vindt minder verbranding plaats, maar er vormt zich wel een ontkolingslaag op het oppervlak.
• De vorming van deze ontkolingslaag leidt direct tot een afname van de slijtvastheid van het materiaal.

4. Procesevaluatie en huidige status van de aanvraag

Gezien de bovengenoemde technische beperkingen hebben traditionele methoden niet de ideale resultaten opgeleverd bij het aanbrengen van wolframcarbide-versterkte lagen. Vanwege hun gebruiksgemak en wijdverspreide toepassing van de apparatuur worden deze methoden echter nog steeds in bepaalde situaties gebruikt.

Greenstone-Tech voert diepgaand onderzoek en technische optimalisatie uit op traditionele processen en ontwikkelt een nieuwe generatie lasercladdingtechnologie. Het doel hiervan is om de inherente tekortkomingen van traditionele methoden te overkomen en klanten geavanceerdere oplossingen voor oppervlakteverbetering te bieden.